سلام

روز آخر شهریور هست  و تنها 6 ساعت تا پایان تابستان  1386 باقی است .  بعد از حدود 38 روز دارم آپ میکنم اول از تمام دوستانی که سوال داشتن و من نتوانستم به سوالاتشان پاسخ بدهم معذرت میخواهم .

با شروع روز اول مهر حس خیلی عجیبی پیدا کردم . آیا دوست دارید به زمان قبل برگردید و سر کلاسهای دبیرستان بنشینید ؟ تمام افرادی که تحصیل رو به پایان رساندند با اشتیاق جواب مثبت به این سوال میدهند. اما اینجانب بر اثر یک سری مشکلات مجبور به تغییر رشته تحصیلی شده ام به همین دلیل از فردا یعنی اول مهر ماه باید برم و سر کلاس پیش دانشگاهی بشینم! تازه نوبت صبح یعنی با افرادی که 6 سال با من تفاوت سنی دارن !!!! حتماً میپرسید مگه میشه ؟؟؟! بله میشه . متاسفانه یا خوشبختانه با مقدار کمی پول  توانستم در یکی از بهترین و معروف ترین مراکز پیش دانشگاهی ثبت نام کنم. هیچ مدرکی تحویل مرکز ندادم و اسم من در لیست استاد کلاس نیست . فقط مدیر مدرسه از این ماجرا اطلاع داره و من باید خودم رو یک محصل متولد 68 جا بزنم !!! جالبه نه ؟!! تازه جالب تر هم میشه که بدانید همین مرکز به دلیل پایین بودن معدل بعضی از شاگردان از ثبت نام آنها امتناع ورزیده ولی بحس پول که باشه قضیه فرق میکنه . من خودم شخصاٌ مخالف اینکار هستم ، و این ضعف نظام آموزشی ایران رو نشان میده که جایی برای افرادی مثل من مشخص نشده به همین دلیل مجبور شدم این کار رو انجام بدهم ،  ثبت نام اصلی من در مرکز دیگه ای انجام شده که به صورت غیر حضوری هست و در آخر ترم باید امتحان بدهم.

حالا این همه توضیح دادم برای اینکه بگم من خودم از افرادی بودم که حسرت روزهای دبیرستان رو میخوردم و حالا که قراره برم اصلاً خوشحال نیستم و حسی مثل روزای اول مدارس در گذشته دارم . خدا به داد اون مدرسه برسه.......

البته از این جهت خیلی خوشحالم که فرصتی  دوباره پیدا کردم تا اشتباه انتخاب رشته رو جبران کنم و در کنار این اقدام زبان انگلیسیم رو کامل میکنم .....

پیشنهادی دارم برای افرادی که بعد از دوره سوم دبیرستان قصد رفتن به خارج رو دارند . به نظر من اگر پیش دانشگاهی رو در ایران بگذرانید و در کنارش به صورت فشرده زبان انگلیسی بخوانید 1 سال جلو می افتید. چرا؟ چون در هر جای دنیا که برید باید نزدیک به 1 سال زبان بخوانید و سال بعد به پیش دانشگاهی برید که روی هم رفته با درنظر گرفتن فاصله پایان ترم های زبان و زمان ثبت نام پیش دانشگاهی و دانشگاه 2 سال میشه ( مثلاً اگر زبانتان در اویل خرداد ماه که اواخر ماه MAY میشه به اتمام برسه باید تا اواخر SEPTEMBER صبر کنید تا کلاسهای پیش دانشگاهی شروع بشه یا در هر تاریخ دیگه ای که موفق به گرفتن مدرک زبان بشید باید تا SEPTEMBER صبر کنید تا به پیش دانشگاهی برید ) درصورتی که در ایران میتوانید با سعی بیشتر 2 سال رو در کنار هم در 1 سال تمام کنید و بعد مستقیم برید دانشگاه . یک خوبی دیگه که داره اینه که اینجا همه چیز به زبان فارسی هست از انواع کتاب گرفته تا استاد و کلاسهای تقویتی و این در بالا بردن معدل کمک زیادی میکنه در صورتی که در کشورهای دیگه پیدا کردن جزوات کار مشکلی هست و پاس کردن دروس پیش دانشگاهی به زبان انگلیسی آنهم در سال اول ورود به دیار غربت کار سختیه که میتونه معدل شما رو پایین بیاره و به همین دلیل ممکن هست به علت پایین بودن معدل در دانشگاه مد نظرتان ثبت نام نشوید. البته این نظر شخصی من هست ، این شرایط برای افرادی که زبان خوبی دارند فرق داره مثل کسانی که ترم 5 یا 6 به بالا هستند ، یا افرادی که از خدمت فرار میکنند یا به هر دلیلی میخواهند از کشور خارج بشوند ، حالا خود دانید......